به نام خدا

به نظر شما یه آدم چقدر میتونه بد شانس باشه که دقیقا دو هفته قبل از برنامه زمستونه دماوندش کفش فایبر گلاسش بشکنه؟

به نظر شما خودم مقصر بودم که از مسیر تیغه ای و سنگین با کفش دو پوش حرکت کردم در صورتیکه میتونستم از یه مسیر ساده و راحت برم؟

به نظر شما خوب نشد که کفشم تو یکی از برنامه های آمادگی داغون شد نه تو برنامه اصلی؟

به نظر شما امسال قسمت میشه که دو تا برنامه دماوند یه برنامه گرده آلمانه و چند تا چهار هزاری تو نقاط مختلف کشور از اشترانکوه و دنا گرفته تا البرز رو اجرا کنم؟

در کل شما کوهنوردایی که قصد پیشرفت و ترقی دارید باید من و امثال من و کارهایی که میکنیم و آسیب ها و خسارتهایی که می بینیم رو خوب بررسی کنید و درس بگیرید که مثل من از غافله عقب نمونید.

البته اگر هم زبونم لال خدایی نکرده از برنامه هاتون عقب افتادید یا اینکه اصلا موفق به اجرای برنامه نشدید قصه نخورید لابد یه حکمتی تو کار هست...

مثلا من:

یک ماه پیش  که رفتیم دماوندخوب اون قضیه پیش اومد و حالا هم که کفشم داغون شد.هشتم و پانزدهم دی دو تا برنامه دماوند مختلف(جنوبی و شمالشرقی) داشتیم

نیمه اول بهمن گرده آلمانهای علم کوه و ما بین اینها هم چندتا برنامه زیبای دیگه و از همه مهمتر دو تا صعود سراسری رو هم از دست دادم.