بنام خدا

مسير شقايق 5.10

روز جمعه دهم شهريور به قصد صعود به مسير شقايق به سمت لجور حركت كرديم .ساعت 10:10 پناهگاه بوديم. تعداد زيادي از بچه هاي اراك از گروههاي مختلفي اومده بودند تا از ديواره استفاده كنن.ظهر ساعت 13:00 بعد از خوردن نهار مشغول به جمع كردن وسيله ها شديم تا حركت كنيم. تا مبدا صعود شقايق تقريبا يك ربع ساعت زمان لازمه و مسيرش با كامران حدودا يكي هست.

پاي مسير طناب رو ريختيم و من شروع به صعود كردم.طول اول مسير تو شكافي خيلي زيبا امتداد داره تا بعد از پيمودن بيست و پنج متر به كراكس اول مي رسيد بعد از رد كردن كراكس مسير، ديگه تا كار گاه مسير ساده است .كارگاه اول دقيقا پنجاه متر با زمين فاصله داره. طول دو رو صعود ميكردم كه صداي آه و ناله هم طنابيم ،حسين به هوا رفت... ازش پرسيدم چي شده گفت آشغال تو چشم ريخت. خلاصه بعد از كلي داد و بيداد من رو تا كارگاه دو حمايت كرد .من ديگه صبر نكردم طناب رو كشيدم و به سمت حلقه فرود  وسط طول دو فرو اومدم و بعد هم به كار گاه يك برگشتم. در حالت خيلي بدي خار و خاشاك مسير كه خيلي هم زياده، تو چشش ريخته بود و چشماش مي سوخت.با آب شستشو دادمش تا يه كم صداش بيفته. بهش گفتم           مي توني صعود كني گفت نه ،حتي راه رفتن هم دوتا چشم مي خواد من نميتونم با يه چشم صعود كنم .خلاصه برگشتيم پناهگاه و اونجا از قطره چشم بتامتازون استفاده كرديم تا ضد عفوني بشه .بعد از يك ساعت استراحت به سمت پايين حركت كرديم و به اراك برگشتيم.

در كل، مسير شقايق با اينكه من بار اولم بود كه صعودش ميكردم ولي مسير ساده اي نسبت به مسير هم جوارش يعني كامران بود.

فقط يادتون باشه اگه قصد صعودش رو داشتيد حتما عينك با خودتون ببريد والا شما هم به سرنوشت حسين ما دچار ميشيد.