به نام خدا

سلام دوستان عزیز

سلام همنوردان و رفقای عزیزی که این چند مدت که نبودم به فکر بودین و احوال میپرسیدیدن. امیدوارم که حال و احوال همگی تون خوب و خوش باشه و مثل من دغدغه خاصی نداشته باشین. مدتی بس طولانیه که با مخابرات و خط تلفن مشکل دارم و هر کاری که می کنم نمی تونم به اینترنت کانکت بشم و کارهای روزمره رو انجام بدم واز طرفی چون تمرین های امسال یه کم فشرد است نمی تون به کافی نت ها سر بزنم. خلاصه اینکه مشکلات عادی هر کسی حوار شده سرم. این دو ماهی که نبودم برنامه ها رو می رفتم. از پیارو گرفته تا دماوند و از سنگ بیر تا یخ. چند تا عکس و یه مقدار گزارش رو براتون می ذارم تا سر فرصت بتونم یه مطلب مهم رو دست و پا و بهتون عرضه کنم.

اشترانکوه(پیارو ۴۰۳۰ متر)

--------------------------------------------

اشترانکوه( صعود شبانه سن بران ۴۱۵۰ متر- شش ساعت و نیم)

اشرانکوه( کول جنو ۳۹۰۰ متر)

---------------------------------------------------------------

دماوند (شمالشرقی ۵۶۷۱ متر-۱۶ مرداد)

دماوند (جنوبی ۵۶۷۱ متر-۲۲ مرداد)

-------------------------------------------

چند باری هم لجور صعود کردیم و البته چون سرمون شلوغه گزارش خاصی رو ننوشتم.

خبر دیگه اینکه مسیر لاکپشت ها هم تموم شد. 5.11C-D

 بنام خدا

"رنج های کوه که بر چشم سختند, بر جان شیرینند"

تقدیم به :

دوستی که دماوند عاشق اوست

سرکار خانم کیانا رضایی از همنوردان اراکی

اعضای تیم:

         ساجده کشمیری(بندر عباس)               جعفر ناصری ( تهران )

      محمدرضا مرادی (اراک)                      علی قادری ( اراک-سرپرست )

تاریخ اجرای برنامه:27 لغایت 30 بهمن ماه 1387

 روز یکشنبه 27 بهمن ماه ساغت 7:00 از روستای گزنه برای صعود به دماوند از یال بلند شمالشرقی حرکت کردیم. در کنار صدای دل انگیز رودخانه و لا به لای جنگلهای بسیار زیبای منطقه حرکت می کردیم و هنوز از برف خبری نبود. قطعا برف این منطقه نیز به دلیل کاهش بارش های سال جاری نسبت به سالهای گذشته ،کمتر بود.

در همین تاریخ تیم دیگری از گروه کوهنوردی شاهین اراک برای صعود به قله از یال جنوبی در منطقه حاضر بودند. پس از طی مسیری درحدود سه ساعت به چشمه پهن کوه رسیده و استراحت و نهار را ظرف مدت یک ساعت انجام دادیم. تصمیم بر این شد تا از استله سر به راه خود ادامه دهیم.

کمپ روز اول

ساعت 18:00 در محل مناسبی در زیر یال اصلی شمالشرقی و در زیر قله سنگی کمپ تیم را برپا کردیم.امروز در حدود یازده ساعت کوله کشی سنگین و خسته کننده ای را داشتیم. شب آرام وبدون بادی را پشت سر گذاشته و صبح بسیار زیبایی را تجربه کردیم.

من... فروتن( عجب بچه سر به زیری!)

برای دیدن باقی گزارش ادامه مطلب را بخوانید

  بنام خدا

"هوشمندي و هدف از مهمترين ابزارهاي كوهنوردي هستند"

تقدیم به :

دوستی که عاشقانه از کوه می گوید!

آقای احمد صیدی پیشکسوت فن کوهنوردی 

تاريخ صعود: هفدهم و هجدهم بهمن ماه 1387

همنوردان: محمدرضا مرادي – جواد خانلري

روز پنج شنبه ظهر ساعت 12:30 از قرارگاه كوهنوردي روستاي تيان به سمت منطقه چال بوران به راه افتاديم.بارش هاي سال جاري نسبت به سال هاي گذشته به طرز چشم گيري كاهش يافته بود و مسير از برف كمتري پوشيده شده بود. در ابتداي مسير رد پاي تيم ديگري كه به سمت بالا حركت كرده بود مشاهده شد.

دورنمای قله

هواي عالي و آسمان آبي به همراه نسيم سردي كه مي وزيد زيبايي خاصي به منطقه داده بود. پس از سطح كفي اول ، از مسير پاكوب جدا شده و مسير جديدي را براي ادامه انتخاب كرديم و از گردنه اي كه پناهگاه گل گل نمايان مي شود مسير تيم قبلي را كه مسير نرمال جانپناه گل گل بود، كاملا رها كرده و از مسيري بالاتر كه برف كمتري ( حدود 30 سانتي متر) داشت تا تنگه اول چال بوران ادامه داديم و با رسيدن به رد پاي همان تيم فهميديم كه آنها نيز به چال بوران آمده و قصد صعود به ميرزايي را دارند.وقتي بر روي گرده اصلي ميرزايي رسيديم چادر تيم حاضر در منطقه را ملاحظه كرديم و متوجه حضور دو كوهنورد خوب همشهري مان ، آقايان مهدي عابدي و بابك حقدادي شديم. پس از احوالپرسي در فاصله حدودا پانزده متري چادر خود را برپا كرديم. شش ساعته تا اينجا آمده بوديم.

شب را به استراحت و محيا كردن وسايل و آماده كردن آب براي صعود فردا گذرانديم. اين در حالي بود كه صداي موسيقايي باد و خش خش منظم برف ها به گوش ميرسيد و برف پودري باعث شده بود كه اطراف چادر پر از برف شود.

صبح جمعه پس از صرف حليم صبحانه ، در ساعت 7:30 و تقريبا با فاصله يك ساعت از تيم دوستان همشهري به سمت تيغه ها به راه افتاديم. باد شديد ، سرما را بيشتر مي كرد . بوران واقعي اينجا معنا پيدا مي كرد. شدت باد و بوران ( بادروبه ) به حدي بود كه اگر پنج دقيقه بين نفرات فاصله مي افتاد جاي پاي نفر جلويي از بين مي رفت. روي گرده و بيشتر سمت راست آن برف كمي وجود داشت و در بعضي قسمت ها اصلا برفي وجود نداشت اما در برخي قسمت ها هم مجبور به برف كوبي در حد يك متر بوديم. تا زير تيغه ها و بين سنگ هاي اول مسير بدون توقف و با زمان يك و نيم ساعت حركت كرديم. لا به لاي سنگ ها و شكافها از    برف هاي منجمد يا بهتر مي توان گفت يخ هاي سفيد رنگ پر بود. جا به جايي هواي سرد و گرم كه موجب تشديد سرعت باد مي شد و وجود چاه هاي هوايي در كنار ديواره هاي مسير باعث آن شده بود كه برفهاي كف چال بوران و دره هاي آن به سمت بالا حركت كرده و به طرز عجيبي به ما برخورد كنند . همين وضعيت ما را مجبور مي كرد كه در اكثر نقاط مسير در حالت بي تعادلي حركت كنيم. خطر پرت شدن هر لحظه در كمين بود و تاكيد و تاكيد براي هميشه آماده بودن براي پيشگيري از اين واقعه از سوي باد ، باعث شده بود كه هيچ گاه كمتر از سه نقطه اتكا بدن را به كار نگيريم ، حتي در بخش هايي كه شيب كمي داشت.

محمدرضا مرادی و جواد خانلری روی تیغه

برای دیدن باقی گزارش ادامه مطلب رابخوانید

بنام خدا

همنوردان: حبيب رضايي- كيانا رضايي-محمدرضا مرادي

سه شنبه شب 25 تيرماه براي تمرين ديواره به لجور رفتيم و چهارشنبه مسير صادق رو همراه آقاي مرادي صعود كرديم و چون مي خواستيم فردا يعني پنج شنبه به اشترانكوه بريم بعدازظهر رو به استراحت گذرونديم.

روز پنچ شنبه صبح با قطار محلي اراك-درود به سمت استان لرستان به راه افتاديم و بعد از دو ساعت و نيم طي مسير به شهر ازنا رسيديم. با يك ماشين دربستي به سمت روستاي كمندان كه مبدا صعود قله هايي چون تيركستان-پياره-ازنادر و... مي باشد، حركت كرديم و در آنجا پس از صرف نهار و بعد از خنك تر شدن هوا به سمت پناهگاه مرحوم كامران سليماني كه كمپ اصلي صعود به دو قله كل جنون و تخت شاه است به راه افتاديم.

ما در كنار رودخانه و جوي هاي بزرگ و كوچك آب. صداي غرش و سرازير شدن آب از تنگ تونل برفي كه تا اواخر تابستان نيز داراي برف مي باشد و در انتهاي دره محلي مناسب براي يخ نوردي و كارهاي فني تركيبي است ، به گوش مي رسيد.كمپ آرش ، سراب بهادر، چشمه ناصر و خلاصه دو ساعت و چهل دقيقه تا پناهگاه.

شلوغ شده بود و كوهنوردان زيادي از جاهاي مختلف كشور براي صعود به اين منطقه آمده بودند. صبح ساعت 6:20 به سمت قله به راه افتاديم. مسير بسيار زيبايي كه تا آخرين يخچال با آب و آبشار همراه است را پيموده و در زير تيغه هاي هرم اصلي قله به استراحت پرداختيم. از اين جا به بعد فقط با سنگ در ارتباط بوديم و باد.

ساعت 8:15 بر روي قله بوديم. مسير تيغه اي قله مسير سختي نيست و با توجه به جنس سنگ هاي منطقه اشترانكوه بايستي گفت تنها كمي دقت لازم است تا صعودي بي خطر و لذت بخش را در پيش رو داشته باشيم.

و موجوداتی که قبل از انسانها بر قله ها می زیند...

مسير بازگشت و فرود به سمت پناهگاه از ضلع سمت چپ قله و از دهليزي پر شيب تا تراورس كوچكي كه به سنگ معروفي به نام انگشت خدا(شست خدا- شست بزرگ) مي رسد ادامه دارد و بعد از آن با فرود در يخچال اصلي كل جنون مي توان مسير نرمالي كه از پناهگاه تا زير تيغه ها مشخص شده را بازگشت تا به پناهگاه رسيد.

امسال به لحاظ كمي بارش هاي برف در زمستان گذشته منطقه از برف كمي برخوردار بود اما باز هم با اين ترتيب هنوز زيبايي ها و سرسبزي اشترانكوه وجهه خود را داشت.

بعد از رسيدن به پناهگاه و استراحت به سمت كمندان به راه افتاده و پس از آن به ازنا و بالاخره با اراك بازگشتيم.

به نام خدا

دوستان عزیز سلام...

اول از همه به اطلاع برسونم که من اول شهریور دارم میرم سربازی دوم باید معذرت خواهی کنم بابت این چند وقته که نبودم چون درگیر کارای سر و سامون دادن خونه بودم  و اصلا جایی برای به روز کردن و وقتی برای اینترنت نداشتم.در ضمن مسیر اراکیها هم به همت تعدادی از بچه های کوهنورد اراکی در دیواره علم کوه گشایش شد که من به نوبه خودم این اتفاق بزرگ رو به همه کوهنوردا به ویژه اراکیها تبریک میگم و از زجماتی که بچه ها کشیدن قدردانی می کنم امیدوارم بتونم یه روز صعودش کنم.

برای یادبود چندتا عکس زیبا که خودم یا دوستام گرفتن رو براتون میذارم امیدوارم که موندگار باشه و از اونها لذن ببرید گرچه عکسهایی که من میگیرم زیاد هم تعریفی نیستن.

برای اینکه عکسها زودتر باز بشن کوچیکشون کردم ولی شما با ذخیرزه کردن اونها تو سیستم خودتون میتونین با اندازه واقعی اونها رو ببینین.

دماوند damavand

لجور lajvar

اشترانکوه...کل جنون

سراب نیلوفر کرمانشاه

می توانید برای بزرگتر دیدن عکسها آنها را ذخیره کنید

چ